Μαθήματα Προχωρημένων


Κάθε Πέμπτη στις 8:15 οι δευτεροετείς και στις 9 και 15 οι παλιότεροι
Bridge Deal. Από το Blogger.

Δημοφιλείς αναρτήσεις

Προβολές σελίδας

Δευτέρα, 30 Ιουνίου 2014


Την Παρασκευή και το Σάββατο 20 & 21 Ιουνίου, μέλη της κοινότητας του αγωνιστικού Μπριτζ της Ελλάδας είχαν την ευκαιρία να συμμετέχουν σε ένα διήμερο σεμινάριο στο φιλόξενο εντευκτήριο του ΑΟΜΒ, που διοργανώθηκε από την ΕΟΜ και την Eπιτροπή Eκπαίδευσης και είχε ως βασικό σκοπό την επαφή των ενδιαφερόμενων μελών του ελληνικού μπριτζ με τη μέθοδο διδασκαλίας της Audrey Grant.
Θα προσπαθήσω να σας παρουσιάσω την εντύπωση και τα οφέλη που αποκόμισα από την παρακολούθηση αυτού του εξαντλητικού σεμιναρίου. Μαζί με το Δημήτρη Κούρτη και το Βαγγέλη Καρρά, αποτελέσαμε μια παρέα τριών αγρινιωτών που βρήκαν ενδιαφέρουσα την ιδέα αυτού του σεμιναρίου. Έμεινα ικανοποιημένος από τη συμμετοχή πολλών δασκάλων, στελεχών και αθλητών του Μπριτζ σχεδόν από όλη την Ελλάδα. Χάρηκα επειδή συνάντησα πολλούς φίλους και γνώρισα και κάποιους νέους.
Αν και η παρουσία μου στο μπριτζ είναι ολιγοχρόνια (ξεκίνησα τα πρώτα μαθήματα τον Οκτώβριο του 2010 στο Αγρίνιο) η παρουσία μου στην εκπαίδευση διαρκεί 25 χρόνια. Παρακολούθησα λοιπόν αυτό το σενάριο με διπλή διάθεση: αφενός όσον αφορά τη διδασκαλία και την προσέγγιση του Μπριτζ, αφετέρου όσον αφορά την οργάνωση και τη μέθοδο διδασκαλίας ενός αντικειμένου. Το βασικό θέμα που με απασχόλησε ήταν πως οργανώνεται μια μέθοδος διδασκαλίας του Μπριτζ και ποια τα δομικά της στοιχεία.
Το σεμινάριο ξεκίνησε με κάποια παιδαγωγικά θέματα, προς μεγάλη μου ικανοποίηση, που μας έδωσαν την ευκαιρία να συζητήσουμε σχετικά με τη φύση της εκπαιδευτικής διαδικασίας, στην οποία υπάρχουν πάντα τρία σημεία στα οποία μπορούμε να επικεντρωθούμε: ο εκπαιδευόμενος, το αντικείμενο της εκπαίδευσης και ο εκπαιδευτικός (κάθε διαφορετική εστίαση οδηγεί σε τρεις διαφορετικούς εκπαιδευτικούς δρόμους και υποστηρίζεται από διαφορετικές θεωρίες, από διαφορετικούς τρόπους αξιολόγησης κλπ). Θεωρώ - χωρίς να το εφαρμόζω ή να το υποστηρίζω - ότι η εκπαίδευση στην Ελλάδα είναι δασκαλοκεντρική (κάτι που ανάφερα στο σεμινάριο, αναφορά στην οποία οι παρευρισκόμενοι δεν έφεραν αντίρρηση), τόσο στην τυπική εκπαίδευση όσο και σε άτυπες εκπαιδευτικές διαδικασίες τύπου «διδασκαλία Μπριτζ». Σε ερώτηση μου προς την κυρία Grant αν συμφωνεί με την ελαχιστοποίηση του ρόλου του δασκάλου, αυτή απάντησε ότι συμφωνεί. Στην αμέσως επόμενη ερώτηση που έγινε από άλλο μέλος του κοινού, ερώτηση που φανέρωνε και κάποια έκπληξη,  αν θεωρεί ότι ο ρόλος του δασκάλου είναι να διοχετεύει μόνο πληροφορίες, η Audrey Grant απάντησε και πάλι θετικά. Το γεγονός ότι η Audrey Grant, η οποία είναι μια προσωπικότητα παγκοσμίως αναγνωρισμένη στο χώρο της διδασκαλίας του Μπριτζ, μια «σταρ» αυτού του χώρου, δεν αποδέχεται τη δασκαλοκεντρική προσέγγιση, αλλά είναι πρόθυμη να μειώσει το ρόλο της υπέρ μιας άλλης διδακτικής προσέγγισης, πρέπει να μας βάλει σε σκέψεις.
Αν λοιπόν, το βάρος δεν πέφτει στον εκπαιδευτή, πού πέφτει; Στο αντικείμενο της εκπαίδευσης, στο πολυσύνθετο, εξαιρετικό και μοναδικό αυτό παιχνίδι. Όσοι είναι έμπειροι στο Μπριτζ μπορούν να σκεφτούν τις εκπαιδευτικές διαστάσεις που διαθέτει αυτή η δραστηριότητα: αγορά και φυσικά ή συμβατικά συστήματα, άμυνα, εκτέλεση, υπολογισμοί, πιθανότητες, λήψη αποφάσεων, κρίση, συμπεριφορά, θέματα κανονισμών. Η Audrey Grant αναφέρθηκε στην 20η ετήσια αγωνιστική συνάντηση παιδιών που παίζουν Μπριτζ στον Καναδά, αγώνας που συγκέντρωσε 110 τραπέζια παικτών, δηλαδή 440 παιδιά. Καθόλου περίεργο που το Μπριτζ χρησιμοποιείτε στα σχολεία τόσο ψυχαγωγικά όσο και εκπαιδευτικά για να ενδυναμωθούν οι μαθηματικές ικανότητες των παιδιών (ας σκεφτούμε πως στην Ελλάδα για να πετύχουν τα παιδιά μας στις εξετάσεις μαθηματικών χρησιμοποιούμε τα φροντιστήρια και τα ιδιαίτερα, όπου κυριαρχεί ο «ικανός», ο «εκπληκτικός», ο «καλός» μαθηματικός, δηλαδή ο εκπαιδευτικός).
Η συνάντηση συνεχίστηκε με την οργάνωση του μαθήματος των αρχαρίων. Η μέθοδος της Audrey Grant αξιοποιεί τα φυσικά στοιχεία του Μπριτζ: Το τραπέζι των 4 παικτών, την τράπουλα των 52 χαρτιών, το κουτί των αγορών («Bidding Box» στα ελληνικά και πλούσιο, αυθόρμητο γέλιο από όλους μας). Η επιμονή της να είναι «καθαρό» το τραπέζι, να μην υπάρχουν σ’ αυτό διάσπαρτα στοιχεία, στην αρχή τίποτα άλλο παρά το χαρτί με τους προσανατολισμούς, δεν αποτελεί προσωπική ιδιαιτερότητα, αλλά καλλιεργεί από την πρώτη στιγμή στον απολύτως αρχάριο την αίσθηση της τάξης και της πειθαρχίας που χρειάζεται το Μπριτζ.
Η μέθοδος αυτή στηρίζεται σε μια σειρά βιβλίων, το πρώτο από το οποίο παίρνει ο αρχάριος στα χέρια του πολύ γρήγορα, το ανοίγει, το διαβάζει, το βάζει κάτω από το κουτί αγορών και όποτε χρειάζεται, μαζί με το δάσκαλο και τους συμπαίκτες του, το ανοίγει, το συμβουλεύεται και το ξαναβάζει κάτω από το κουτί των αγορών. Από την πρώτη στιγμή καλλιεργείται μια θετική σχέση με το διδακτικό εγχειρίδιο, η οποία ισχυροποιείται με την εξέλιξη των μαθημάτων. Η Audrey Grant ξεκαθάρισε πως προτιμά το βιβλίο από την οθόνη ενός προβολέα: ο βιντεοπροβολέας δε σε βοηθάει να μάθεις, δεν μπορείς να τον «συμβουλευτείς» στη συνέχεια, η υπερβολή στη χρήση του οδηγεί σε παθητική στάση, αντίθετα με το φυλλομέτρημα και την αναζήτηση στο βιβλίο. Το βιβλίο διευκολύνει πολύ τη δουλειά του εκπαιδευτικού: αποτελεί τον παλαιότερο και καλύτερο φίλο μας, όταν εμείς οι εκπαιδευτικοί αγαπάμε τη δουλειά μας και το αντικείμενό μας.  Θεωρώ έξοχη αυτή τη διδακτική επιλογή (και σκέφτομαι πόσο «ξένο» είναι σε κάποιους συμπαίκτες μου το εγχειρίδιο του Μπριτζ και πόσο αντιδρούν στην ιδέα του διαβάσματος: περιμένουν να τα μάθουν όλα από το δάσκαλο! – να και πάλι η γνωστή δασκαλοκεντρική προσέγγιση).
Η μέθοδος αξιοποιεί το χρόνο του αρχάριου – εκπαιδευόμενου, ο οποίος μαθαίνει να παίζει Μπριτζ πολύ γρήγορα. Οι βασικές οδηγίες δίνονται σε πολύ σύντομο χρόνο, η μέτρηση των πόντων και τα ανοίγματα μετατρέπονται σε τραγουδάκια παιδικών ρυθμών (πολλές αντιρρήσεις για το χορευτικό-ωδικό μέρος από όλους μας, δεν ταιριάζει στην κουλτούρα μας κλπ, ας σκεφθούμε όμως πόσο χαλαρωτικό είναι και πόσο εύκολα επανέρχονται στη μνήμη μας κάποια βασικά στοιχεία).
Η διανομή κατέχει κεντρική θέση σ’ αυτή τη μέθοδο: οι εντελώς άγουροι παίκτες του Μπριτζ μαθαίνουν αμέσως και με πρακτικό τρόπο την έννοια της διανομής: καθένα από τα σημεία του ορίζοντα κρατά από ένα χρώμα και οι παίκτες μοιράζονται συγκεκριμένα χαρτιά: εσύ που έχεις τις πίκες κράτα τα χαρτιά που χρειάζεσαι (με βάση π.χ. μια τυπωμένη διανομή) και δώσε τις υπόλοιπες πίκες σ’ αυτόν που κάθεται στα αριστερά σου, ο οποίος θα κρατήσει τις κούπες που χρειάζεται και θα δώσει τις υπόλοιπες στον επόμενο κ.ο.κ. Το παράδειγμα που παρουσιάστηκε με την «ημι-προμοιρασμένη διανομή» [το αδύναμο άνοιγμα 2♠ και ο λόγος για τον οποίο πρέπει να πασαριστεί από τον απαντώντα και όχι να οδηγηθούμε σε ρελέ 2ΝΤ] βασίστηκε όχι στη θεωρία, αλλά σ’ αυτήν καθεαυτήν τη διανομή: μοιράστε τα υπόλοιπα 26 χαρτιά στα δύο χέρια του αμυντικού άξονα τυχαία, όσες φορές θέλετε και ελέγξτε το αποτέλεσμα παίζοντας τη διανομή! Πολύ πρακτικό, πολύ κατανοητό και πειστικό, χωρίς να εγείρει θεωρητικές αντιρρήσεις κλπ. Γενικότερα, η παρουσίαση-εκμάθηση δεν «κόλλησε» σε κανόνες, ούτε παρουσίασε αυστηρές, περιχαρακωμένες γραμμές: Αν έχεις 15-17 πόντους και 5φ μαζέρ, η γνώμη σου, η άποψή σου καθορίζει το άνοιγμά σου: αν θες ανοίγεις 1ΝΤ ή ανοίγεις 1. Το θέμα επανήλθε αρκετές φορές, συνοδεύτηκε και από ένα βίντεο νομικών σπουδών και ερωτημάτων με στόχο να δουν οι αρχάριοι του Μπριτζ ότι τα πράγματα μπορείς να τα δεις από πολλές πλευρές και ότι μπορούν να υπάρχουν πολλές γνώμες, όχι απαραίτητα άστοχες ή λανθασμένες. 
Στοιχεία που ενισχύουν την αίσθηση ότι αυτό που είδαμε στο διήμερο σεμινάριο αποτελεί μια ολοκληρωμένη, ολιστική θα έλεγα μέθοδο, είναι η αξιοποίηση του διαδικτύου, η ύπαρξη ενός ενδιαφέροντος υλικού και σε ηλεκτρονική μορφή, η λειτουργία μιας ομάδας ανθρώπων που υποστηρίζει το έργο της κυρίας Grant, με πολύ καλούς συνεργάτες και με ανατροφοδότηση από παίκτες παγκόσμιου επιπέδου, όπως ο Eric Rodwell.
Υπάρχουν κι άλλες ενδιαφέρουσες παρατηρήσεις σχετικά με την προσέγγιση του Μπριτζ από την Audrey Grant (ο επαγγελματισμός του δασκάλου, ο έλεγχος της τάξης – άλλο «δύσκολο» θέμα της ελληνικής εκπαίδευσης, η χαρά του παιχνιδιού μακριά από επιβραβεύσεις και κατατάξεις, απονομές master points κλπ). Το σεμινάριο ήταν πληθωρικό και προσωπικά, θα ήθελα να μελετήσω περαιτέρω το υλικό που μας δόθηκε, να δω το βίντεο του σεμιναρίου και ελπίζω σε ανατροφοδότηση και διάλογο γύρω από τις θέσεις που παρουσίασα πιο πάνω ή οποιαδήποτε άλλη διάσταση αυτού του γεγονότος. Σε γενικές γραμμές εκφράζω την ικανοποίησή μου τόσο ως παίκτης του Μπριτζ όσο και ως εκπαιδευτικός για την πραγματοποίηση αυτού του σεμιναρίου.

                              
                                                                                  Δημήτρης Παπασπύρου, Κοινωνιολόγος

3 σχόλια:

  1. Υπάρχει κάπου το υλικό που έχετε αναφέρει;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Δημήτρης Παπασπύρου9 Ιουλίου 2014 - 5:21 μ.μ.

    Αν ενδιαφέρεστε για το βίντεο του Σεμιναρίου, αυτό θα ετοιμαστεί (π.χ. χρειάζεται μετάφραση) με ευθύνη της ΕΟΜ στην οποία ανήκουν και τα δικαιώματα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Αυτόματη ενημέρωση

e-mail:

Αναζήτηση

Νέα ΕΟΜ

Σχόλια

Πρόσφατα Άρθρα

Τελευταία Νέα

Παλαιοτερα Αρθρα